تشيع و پيشينه آن كلمه شيعه در لغت به‌معناى پيرو و تابع بودن است « 1 » و از نظر اصطلاح ، اكثر مورخين و نويسندگان معتقدند كه اين كلمه دربارهء پيروان حضرت على عليه السّلام به كار رفته است . ابو الحسن اشعرى در تعريف شيعه مىنويسد : به پيروان حضرت على عليه السّلام از آن جهت شيعه گفته‌اند كه آنان از حضرت على عليه السّلام پيروى مىكردند و او را بر ساير اصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه و إله مقدم مىداشتند . « 2 » اشعرى نيز مشابه همين نظر را دارد . « 3 » ابن خلدون نيز شيعه را پيروان حضرت

--> ( 1 ) . السيد محمد مرتضى الزبيدى ، تاج العروس من الجّد اهدا القاموس ، دراسته و تحقيق على بشرى ، بيروت ، دار الفكر ، 1414 ق ، ج 11 ، ص 257 . ( 2 ) . ابو الحسن الاشعرى ، مقالات اسلاميين و اختلاف المصلين ، ترجمه دكتر محسن مؤيدى ، تهران ، امير كبير ، 1362 ، ص 13 . ( 3 ) . سعد بن عبد الله الاشعرى قمى ، المقالات و الفرق ، تصحيح محمد جواد شكور ، طهران ، مطبعة الحيدرى ، 1963 م ، ص 16 - 15 .